Nefes

Cümle vücud içre baktı. Zatından zatına muhabbet eyledi. Aşka geldi. Ol dem nefesinden nefes verdi... Sual olunmadı: "Buğday mı nefes mi?" diye. Evvel ahir nefesindi. Nefes alındı; la mekandan mekana gelindi. Nefes verildi, alındı, verildi... dem be dem... Çünkü her dem bu demdir, dem bu dem. İlk alınandır nefes. Her dem alınıp verilendir nefes. Son verilendir nefes. İlk an, son an. Bir "nefes"






Bu gece, uzun süredir fırsat bulamadığım bir şey yapıyorum, "demleniyorum." Sesi açın.
Sağlığınıza.

Adsız –   – (16 Ağustos 2009 01:22)  

Nefes .. Cok guseldı cok.

Wanted  – (16 Ağustos 2009 23:07)  

benim de demlenmeyeli uzun zaman oldu gerçekten..

wincih  – (17 Ağustos 2009 12:27)  

En büyük hüznünüz kadehinizdeki son damla kadar olsun. :) Mutluluğunuza. :)

Talisman  – (17 Ağustos 2009 14:21)  

http://www.kitapambari.com/ambar/product.php?productid=56124

efsa  – (18 Ağustos 2009 14:17)  

Müzik çok huzurlu, hüzünlü, sakin, büyükanne/dede evi gibiydi insanın.

Yorum Gönder

  © Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP