Garson Kız

Kaç zamandır görüşemediğimiz bir eski dost. Tası tarağı, takımı taklavatı toplayıp İstanbul'a  taşıdı herşeyini. İki sene öncesine kadar egede küçük bir butik otel açma planı vardı, olamamış. "Vaktin olursa gel, olmazsa zorla gel" deyince buluştuk, istinye civarında, güzel sakin bir balık restoranında.

Yemekler güzel, fiyatlar nispeten ehven. Fazla müşteri yok, masamıza bakan garson kız, esmer, kısa saçlı, yandan ayırıp arkaya taramış saçlarını. Büyük bir de toka takmış. Salınarak dolaşıyor, endamı güzel.

- Başka bir arzunuz var mı?
- Yok, teşekkür ederiz.

Nihat Genç'in "Ofli Hoca, Şeriatta Ayıp Yoktur" kitabında bir bölüm vardı, cümlesi cümlesine hatırlamıyorum ama şöyle bir şeydi mealen; "bu kadınları çıplakken tanımak mümkün değil, hepsi birbirine benziyor, ama giyindiler mi, kim hangisidir, biliyorsun". Kadınlar çıplakken erkeğin ilgisinin nerede olduğunu gösterir, gördüklerimiz de üç aşağı beş yukarı aynıdır.

Havası olan bir kız. Kimi kadınlar çekici, birşey var hallerinde, takıp takıştırmadan da, sürüp sürüştürmeden de  farkediliyorlar. Gözünüz takılıyor. Bir siyah pantolon ve beyaz bir gömlekten başka birşey yok üstünde. Bir de belinde kuşağı. Gömleğin üstten iki düğmesi açık. Tam gögüs çatalının hizasına kadar.

- Lakerdamız güzeldir.
- Peki, ondan da alalım o zaman.
- Başka bir arzunuz?
- Teşekkürler.

Gözleri güzel, gözünüzün içine bakarak konuşuyor. Yüzünde hoş bir gülümseme. Güneş gözlüğü varken karşımdakinde, ne söylediğini anlamakta, sohbete konsantre olmakta zorlanıyorum. İletişemiyorum. Konuşurken gözleri görmeyince rahat edemeyenlerdenim.

Sohbet uzuyor uzadıkça, konuşacak çok şey birikmiş.

- Bir ufak daha alabilir miyiz?
- Elbette. Başka bir arzunuz?
- Yok, teşekkür ederiz.

Arkasından bakıyorum. Kalçaları da güzelmiş. Uzaktan bakınca bir kum saati gibi görünüyor sevgili garsonumuz. Ahh kız, sen ne güzel şeysin böyle!

Fazla müşteri yok, demiştim, ilgisine sık sık mazhar oluyoruz. Bir gözü üstümüzde hep. Gidip gelip soruyor.

- Başka bir arzunuz?


Tövbe estağfurullah!